Het grootste deel van het Politiek-hoofdstuk ging over openbare landen - plaatsen die door hun eigen burgers worden bestuurd, waar niemand de leiding heeft en elke wijziging aan een belasting of bonus moet worden voorgesteld en waarover moet worden gestemd. Een privéland is het tegenovergestelde idee, en het is een van de meest ambitieuze dingen die je in het hele spel kunt bezitten. Een privéland is volledig in handen van één enkele speler, en die eigenaar heeft totale controle over hoe de plek wordt bestuurd. Er is geen stemming, geen commissie en geen gewacht. De eigenaar beslist, en het gebeurt. Als een openbaar land een gedeeld huis is waar de huisgenoten over de regels stemmen, dan is een privéland een huis met één huisbaas die simpelweg de beslissing neemt.
Het is de moeite waard om duidelijk te zijn over wat "totale controle" werkelijk omvat, want het is veel. De eigenaar bestuurt het geld van het land, zijn burgers, zijn wetten en zijn handel. Ze kunnen de schatkist erin en eruit verplaatsen, mensen die willen toetreden accepteren of afwijzen, belastingen en bonussen naar willekeur wijzigen, kopen en verkopen op de markt met het eigen geld van het land, munten en goederen sturen naar spelers waar ook ter wereld, hun eigen rekruteringslink beheren, en elke burger tegelijk een bericht sturen. Kortom, bijna alles wat een openbaar land traag en collectief beslist, beslist een privé-eigenaar onmiddellijk en alleen.
Hoe je er een in bezit krijgt
Je sticht een privéland niet uit het niets - je koopt er een die al bestaat. Open Politiek, ga naar de Landen-pagina en schakel over naar het tabblad Markt. Daar vind je de privélanden die op dit moment te koop staan, elk met een prijs in goud die ervoor is vastgesteld. Een land op deze lijst heeft nog geen eigenaar; het wacht op een. Betaal de goudprijs en je wordt de eigenaar, en vanaf dat moment zijn het hele land en zijn console van jou om te besturen. Goud is het schaarse, crypto-gedekte bezit in het hart van het spel, dus een land kopen is een serieuze investering - precies daarom geeft het je in ruil daarvoor zoveel serieuze controle.
Te koop versus in bezit: alleen-lezen versus live
Elk privéland heeft een adminconsole - een speciaal dashboard om het te besturen - maar wie het kan openen, en wat ze daar kunnen doen, hangt volledig af van de vraag of het land een eigenaar heeft. Zolang een land nog te koop staat en zonder eigenaar is, staat de Admin-knop voor iedereen open als een alleen-lezen voorbeeld. Je kunt door elke sectie lopen en precies zien hoe het land is opgezet - zijn begroting, zijn burgers, zijn belastingen - maar je kunt niets wijzigen. Het is een showroom: kijk zoveel je wilt, raak niets aan. Hiermee kun je precies inspecteren wat je zou kopen voordat je er een gram goud aan uitgeeft.
Op het moment dat een land een eigenaar heeft, verandert alles. De console wordt volledig live, elke besturing werkt - en cruciaal: alleen de eigenaar kan überhaupt de knop zien om hem te openen. Voor elke andere speler is een privéland in bezit gewoon een land als elk ander; de zetel van het bestuur is voor hen onzichtbaar. Dus het alleen-lezen voorbeeld is alleen een kenmerk van te-koop-landen, en volledige, privé-controle is een kenmerk van landen in bezit. Eén knop, twee compleet verschillende ervaringen, puur bepaald door de vraag of het land aan iemand toebehoort.
Alleen de eigenaar heeft de sleutels
Een te-koop-land toont iedereen een alleen-lezen voorbeeld zodat ze het kunnen verkennen voor de aankoop. Een land in bezit toont zijn consoleknop aan niemand behalve de eigenaar. Geen gewone burger kan ooit de adminconsole van een land dat ze niet bezitten openen, zien of bedienen.
Een console in een eigen venster
De adminconsole is bewust geen normale pagina die ergens in de menu's van het spel verstopt zit. Hij opent in een eigen apart venster, met een eigen donker dashboard, zodat het zware werk van het besturen van een land je dagelijkse spel nooit volpropt. Op een desktop krijg je links een menu met secties; op een telefoon krijg je een scrollbare tabbalk onderaan; maar de besturing erachter is in beide gevallen precies hetzelfde, want beide interfaces zijn gebouwd vanuit hetzelfde onderliggende systeem. Of je je land nu beheert vanaf een laptop thuis of een telefoon onderweg, je gebruikt dezelfde console.
Die console is georganiseerd in tien secties, en het is de moeite waard ze nu bij naam te leren kennen zodat de volgende twee lessen vertrouwd aanvoelen. Je hoeft deze lijst niet uit je hoofd te leren - laat de vorm ervan gewoon bezinken.
- Dashboard - de samenvatting van je land in één oogopslag: zijn mensen, zijn geld en zijn recente activiteit.
- Schatkist - geld in de staatsbegroting storten of het er weer uit opnemen, en het volledige grootboek lezen.
- Burgers - de lijst van iedereen die in je land woont, met de macht om ieder van hen te verbannen.
- Verzoeken - de wachtrij van spelers die vragen om toe te treden, die je accepteert of afwijst.
- Wetten & belastingen - stel verkoopbelastingen, de wisselbelasting en burgerbonussen rechtstreeks in, zonder stemming.
- Markt & goud - geef de begroting uit aan kopen en verkopen op de markt, en wissel goud.
- Schatkistvoorraad - het landmagazijn, dat alles bevat wat de schatkist bezit.
- Overdrachten - stuur munten of goederen vanuit de schatkist naar elke speler in het spel.
- Affiliate - de eigen rekruteringslink van je land om nieuwe burgers binnen te halen.
- Omroep - stuur één bericht tegelijk naar elke burger van je land.
Het ene wat een eigenaar niet kan doen
Met al die macht is het net zo belangrijk om de ene harde grens ervan te kennen, want het is de lijn die een privéland leefbaar houdt. Een eigenaar bestuurt alles aan het LAND - zijn gedeelde begroting, zijn wetten, zijn handel, zijn lidmaatschap - maar nooit de eigen persoonlijke portemonnee van een burger. Het geld, goud en de goederen die een speler heeft verdiend en voor zichzelf houdt, zijn altijd van hen en van hen alleen. De eigenaar kan niet in iemands zakken graaien en pakken wat van hen is. Ze kunnen toekomstige inkomsten belasten, ze kunnen ervoor kiezen geld naar mensen toe te sturen, en ze kunnen iemand volledig uit het land verbannen - maar het persoonlijke bezit van een burger is onaantastbaar. Die ene grens is wat het toetreden tot een privéland een redelijke daad maakt in plaats van een roekeloze.
De schatkist, niet je zakken
Elke macht in de console werkt op het land - zijn begroting, zijn wetten, zijn burgers - en nooit op het persoonlijke saldo van een speler. Een eigenaar kan het geld van de staat verplaatsen zoals ze willen, maar je eigen verdiende geld en goederen zijn van jou en kunnen niet worden afgenomen.
Dus zo zit het in elkaar: een privéland is een hele natie in handen van één speler, gekocht met goud, en bestuurd vanuit een console die in een eigen venster opent. Te-koop-landen bieden iedereen een alleen-lezen voorbeeld; landen in bezit luisteren alleen naar hun eigenaar. In de volgende les stappen we die console binnen en beginnen we met datgene waar elk land op draait - zijn geld.