آموزش

یک ارتش دارید و می‌فهمید که نبردها چگونه رقم می‌خورند. اکنون: به‌راستی به چه کسی می‌توانید حمله کنید؟ CoinRepublik یک قاعده‌ی استوار بر آرزوهایتان می‌گذارد، و همین کل نقشه‌ی سیاسی جنگ را شکل می‌دهد. تنها می‌توانید به شهرهایی حمله کنید که به کشوری غیر از کشور خودتان تعلق دارند. زمین بیگانه آزاد است؛ هم‌وطنانتان خارج از دسترس‌اند. همین یک قاعده جنگ را به چیزی بدل می‌کند که میان کشورها رخ می‌دهد نه درون آنها، و پیش از آنکه به شکار یک هدف بروید ارزش دارد که بفهمید چرا.

قاعده‌ی فقط-بیگانه

منطق این است که کشورتان تیم خودی شماست. آشکارا نمی‌توانید به شهر خودتان حمله کنید، اما همچنین نمی‌توانید به هیچ شهری در کشور خودتان حمله کنید - همسایگانتان هم‌وطنان شمایند، نه شکار شما. برای جنگ باید به بیرون بنگرید، به شهرهایی که صاحبانشان پرچمی دیگر برگزیده‌اند. این به معنای آن است که فهرست اهداف ممکن شما هر شهری در هر کشوری جز کشور شماست، که همچنان جهانی بس بزرگ است، اما همچنین به این معناست که کوچ به کشوری دیگر تعیین می‌کند که دشمنان و متحدانتان چه کسانی‌اند. شهروندی تنها یک بازار و یک نرخ مالیات نیست؛ خطی است که در سراسر میدان نبرد کشیده شده است.

این قاعده وزنی راهبردی خاموش دارد. اگر می‌خواهید به بازیکن بخصوصی یورش برید، او باید در کشوری بیگانه باشد - و اگر پرچم شما را دارد، تا زمانی که هر دویتان در جای خود بمانید از سوی شما دست‌نیافتنی است. برخی بازیکنان عمداً برای ایمنی دوجانبه در یک کشور خوشه می‌بندند؛ برخی دیگر دقیقاً برای یافتن شهرهایی که ارزش گرفتن دارند به بیرون ماجراجویی می‌روند. پاسخ درستی نیست، تنها یک بده‌بستان: هم‌وطنانتان نمی‌توانند به شما ضربه بزنند، اما شما هم نمی‌توانید به آنها ضربه بزنید. نقشه‌ی اینکه چه کسی می‌تواند به چه کسی حمله کند در واقع همان نقشه‌ی اینکه چه کسی کجا زندگی می‌کند است.

دکمه‌ی حمله در نمایه زندگی می‌کند

یافتن یک نبرد از صفحه‌ی نمایه‌ی یک بازیکن انجام می‌شود. هنگامی که نمایه‌ی بازیکن دیگری را می‌بینید، دکمه‌ی به این شهر حمله کن را در میان کنش‌ها خواهید دید. آن را بفشارید و برنامه‌ریز حمله باز می‌شود، که دفاع‌های هدف، مسافتی که نیروهایتان باید بپیمایند، مدت زمانشان، و فهرستی را نشانتان می‌دهد که در آن دقیقاً می‌گزینید که چند تا از هر نیرو بفرستید. هر بار همان برنامه‌ریز است، و همه‌ی حساب را برایتان انجام می‌دهد - مجموع حمله‌تان، کارمزد، زمان سفر - تا بتوانید یورش را پیش از آنکه متعهد شوید بسنجید.

یک نکته‌ی عملی دیگر درباره‌ی اهداف پیش از آنکه به راه بیفتیم. شهری که به آن حمله می‌کنید لازم نیست یک شهر آرام و مستقل باشد - ممکن است پیشاپیش زیر اشغال بازیکنی دیگر باشد. این به‌گونه‌ای جالب تغییر می‌دهد که در واقع با چه کسی می‌جنگید، و تاکتیک‌هایی مانند آزادسازی یک دوست یا زور گفتن به فتح یک رقیب را می‌گشاید. آن را به‌طور کامل نزدیک پایان فصل خواهیم پوشاند، همین‌که خود اشغال معنا پیدا کند. فعلاً نسخه‌ی ساده را نگه دارید: یک بازیکن بیگانه برگزینید، نمایه‌اش را باز کنید، و دکمه‌ی حمله دروازه‌ی شما به جنگ است. سپس یاد می‌گیریم که همان لحظه که آن را می‌فشارید چه رخ می‌دهد - راهپیمایی بلند در سراسر جهانی از مسافت‌های واقعی.