Bölümü kulağa yumuşak gelen ama ölümcül derecede ciddi bir şeyle kapatıyoruz: mutluluk. Gözden kaçırmak kolaydır, oysa işe aldığın vatandaşların ne kadar yaşadığına doğrudan karar verir. Bunu doğru yap, iş gücün istikrarlı ve uzun ömürlü olur; yanlış yap, insanların iş ortasında öldüğünü izler ve nedenini merak edersin. Bunun sağlam bir şekilde doğru tarafında olduğundan emin olalım, çünkü bu, gelişen bir şehri sızdıran bir şehirden ayıran derstir.
Mutluluk nedir
Şehrinin mutluluğu, tüm evlerinin ortalama seviyesinin 10 ile çarpımından ibarettir. O tek formül sana her şeyi verir. Her ev 1. seviyeyse, mutluluğun yüzde 10'dur. Her ev 5. seviyeyse, yüzde 50'dir. Her ev 10. seviyeyse, yüzde 100'e ulaşırsın. Ve hiç evin yoksa, mutluluk 0'dır. İşte 5. derste söz verilen, daha yüksek evlerin inşa etmeye değer olmasının ikinci sebebi budur - oda eklemenin yanı sıra mutluluğu da yükseltirler, tek bir yükseltmeyle iki iyi iş yaparlar.
- Tüm evler 1. seviye ise yüzde 10 mutluluk verir.
- Tüm evler 5. seviye ise yüzde 50 mutluluk verir.
- Tüm evler 10. seviye ise yüzde 100 mutluluk verir.
- Hiç ev yoksa yüzde 0 verir.
Mutluluk yaşam süresidir
İşte mutluluğu bu kadar önemli kılan kısım, ve insanlarla ilgili bu tüm bölümdeki en önemli fikir. Mutluluk yaşam süresidir. İşe alınan bir vatandaş, onu işe aldığın andaki mutluluk yüzdene eşit kabaca bir gün sayısı kadar yaşar. Yani yüzde 50 mutlulukta, yeni bir işe alınan yaklaşık 50 gün yaşar. Yüzde 100 mutlulukta, bir işe alınan yaklaşık 100 gün yaşar. Mutluluğun ne kadar yüksekse, insanların senin için çalışmak üzere o kadar uzun süre etrafta kalır - mutlu şehirler basitçe işçilerin dayandığı şehirlerdir.
Yaşam süresi işe alımda sabitlenir
Bir işe alınanın yaşam süresi, işe alındığı andaki mutluluğunla sabitlenir - ve sonradan güncellenmez. Yani mutluluğunu işe almadan ÖNCE yükselt, sonradan değil. Yüzde 20'de işe alıp yarın evleri yükseltmek, zaten getirdiğin insanlar için hiçbir şey yapmaz; onlar kısa saatlerini korur.
O zamanlama kuralı üzerinde dur, çünkü bu dersin kalbi ve tökezlemenin en kolay yeri. Mutluluğun yalnızca yüzde 20 iken bir grup işçi işe aldığını hayal et. O işçiler geldikleri an kabaca 20 günlük bir yaşamla damgalanır ve sonradan yaptığın hiçbir şey onu uzatmaz. Şimdi önce evlerini yükselterek mutluluğu yüzde 80'e ittiğini ve sonra aynı grubu işe aldığını hayal et - o işçiler bunun yerine kabaca 80 günlük bir yaşam taşır. Aynı insanlar, aynı çaba, dört katı çalışma ömrü, sadece işleri doğru sırada yapmaktan. Burada sıra her şeydir ve doğru yapmak sana hiçbir şeye mal olmaz.
Bir vatandaş öldüğünde ne olur
Bir vatandaş hayatının sonuna ulaştığında, biri hafif biri acı verici iki şey olur. Evleri boşalır, bu da gelecekteki bir işe alınan için yeniden bir oda açar - o kısım yeterince derli toplu. Ve bir binayı çalıştırıyorlarsa, bir acı vardır: ilerlemekte olan herhangi bir üretim turu hemen durur ve hiçbir şey vermez. Bina basitçe işçiye ihtiyaç duyma haline geri düşer ve üretim ortasında olan her ne ise kaybolur. Yani yanlış anda ölen bir işçi sana koca bir tura mal olabilir, işte bu yüzden düşük mutluluk bu kadar sessizce pahalıdır.
Bir ölüm bir turu öldürebilir
Bir binayı çalıştıran bir vatandaş ölürse, ilerlemekte olan üretim turu bir anda durur ve hiçbir şey üretmez - bina işçiye ihtiyaç duyma haline geri düşer. İşte düşük mutluluğun gerçek maliyeti budur: yalnızca daha kısa hayatlar değil, insanlar iş başında öldüğünde kaybedilen üretim.
Kurucular sonsuza dektir
Zamanlama kuralını bir alışkanlık şekline sokayım, çünkü bir alışkanlığı korumak bir gerçeği korumaktan kolaydır. Ne zaman işe almak üzere olsan, önce kendine sessiz bir soru sor: mutluluğum şu anda makul olarak yapabileceğim kadar yüksek mi? Bir ev düşük bir seviyede duruyorsa ve onu yükseltecek imkânın varsa, işe almadan önce bunu yapmak her yeni işçiyi daha uzun bir yaşamla damgalar. Sıra hilenin tamamıdır. Evleri yükselt, sonra işe al. Bu, zaten yapacağın iki şeyin o kadar küçük bir yeniden sıralanmasıdır ki, yine de iş gücünün ne kadar dayandığını ikiye ya da üçe katlayabilir. Bu bölümde başka hiçbir tek alışkanlık bu kadar az çabaya bu kadar çok geri ödemez.
Tüm bu ölümlülüğe rahatlatıcı bir istisna vardır. Kurucuların - 7. dersteki başlangıç boş vatandaşları - asla yaşlanmaz ve asla ölmez. İşe aldığın herkes yaşlanır ve sonunda ölür, ama kurucuların kalıcıdır, yıllar nasıl dönerse dönsün istikrarlı bir varlık. Bu, daha önceki kısıtlamalarıyla hoş bir simetridir: kurucular binalara işe alınamaz ya da eğitilemez, ama karşılığında ölümsüzdür. Yani getirdiğin insanlar senin ölümlü, işe alınabilir iş gücündür, ve kurucular değişmeyen çekirdeğindir - her biri kendi armağanına sahip iki tür vatandaş.
Mutluluğun daha büyük resminin iyice yerleşmesine değer, çünkü bu tüm bölümü gerçekten zarif bir şekilde birbirine bağlar. Tek bir kararın - evlerinin seviyesinin - aynı anda üç farklı sisteme nasıl uzandığına dikkat et. Ev seviyesi odalarını belirler, ki bu nüfusunu sınırlar. Ev seviyesi mutluluğunu belirler, ki bu işe alınanlarının ne kadar yaşadığını belirler. Ve daha uzun ömürlü işçiler, üretim turlarını kesintiye uğratan daha az ölüm demektir, ki bu tüm ekonomini istikrarlı tutar. Yani erken bir ders seni evleri yana değil yukarı doğru inşa etmeye ittiğinde, daha derin sebep budur: tek bir yüksek ev sessizce nüfusunu, yaşam sürelerini ve üretim güvenilirliğini hep birlikte iyileştirir. Oyunda az seçim bu kadar sessizce güçlüdür.
Hepsini bir araya getirince, ve bu bölümden taşımanı en çok istediğim alışkanlık şu: ev seviyelerini yüksek tut, çünkü yüksek ev seviyeleri yüksek mutluluk demektir ve yüksek mutluluk işe alınanlarının uzun ve üretken hayatlar yaşaması demektir. Oluşturabileceğin en değerli tek alışkanlık, önce evlerini yükseltmek ve sonra işe almaktır, böylece her yeni işçi uzun bir hayata doğar. Bunu yap, ve şehrin nadiren seni hayal kırıklığına uğratan istikrarlı, memnun bir nüfusla vızıldayarak ilerler.
Bu, şehrinin canlı kalbini kapsar. Artık temel döngüyü, enerjiyi, araziyi, inşaatı, evleri, işe alımı, meslekleri, üretimi, yükseltmeleri ve onarımı ve mutluluğu anlıyorsun - gelişen bir CoinRepublik şehrinin tam temeli. Geride kalmış olabileceğinden endişe ederek geldin, ve şimdi şu haline bak: tüm çarkı çalıştırabiliyorsun. Kapatmadan önce tanışmaya değer sadece bir sessiz sistem daha var, ve nazik, cesaret verici bir sistem: oynadıkça şehrinin seviyesinin yavaşça tırmanması.